SORUN-1:
Şirket sahiplerinin az olsun benim olsun düşüncesine sahip olarak yeni ortak almaya sıcak bakmamaları ve bunun neticesi olarak aşırı borçlanma ve iflas riskiyle karşı karşıya kalmaları.
ÇÖZÜM-1:
Şirketlerin değerini artıran üç temel karardan birisi, finansman kararıdır. Diğerleri ise, yatırım kararı ve kar payı dağıtım kararlarıdır. Dolayısıyla, şirketlerin değerlerinin artırılmasında kritik öneme sahip olan finansman kararlarına yönelik stratejik politikalar geliştirmek gerekir. Borçla finansmanın, öz sermaye ile finansmana göre maliyetinin düşük olmasından dolayı, yüksek derecede borçlanan şirketlerin karlılığı artmakta, ancak buna paralel olarak iflas riskleri de artmaktadır. Özellikle, makro düzeyde ekonomik sıkıntıların yaşandığı durumlarda, iflas riski çok daha büyük boyutlara ulaşmaktadır. Küçük ve orta boy işletmelerde, ortakların az olsun benim olsun düşünceleri, yeni ortaklık kurarak öz sermaye artırımını engellemekte ve bu durum şirketlerin iflasa kadar gitmelerine sebebiyet vermektedir. Bu yüzden, özellikle makro ekonomik sıkıntıların yaşandığı durumlarda şirket sahiplerinin paylaşımcı bir yaklaşımla yeni ortaklıklar kurarak sermaye artırımına gitmeleri, şirketleri iflas riskinden kurtardığı gibi hem kendilerinin hem de yeni ortakların kazanmalarına imkan sağlamış olmaktadır. Çünkü öz sermayesi güçlü olan şirketlerin genel anlamda iflası söz konusu değildir. Bundan dolayıdır ki şirketler, makro ekonomik sıkıntı dönemlerini kolayca atlatabilmeleri için, bireysellik yerine dayanışmayı sağlayan öz sermaye artırımına ağırlık vermek durumundadırlar.
SORUN-2:
Şirketlerin makul bir kar oranına razı olmayarak spekülatif kar peşinde koşmaları ve dolayısıyla aşırı risk alarak iflas riskiyle karşı karşıya kalmaları.
ÇÖZÜM-2:
Günümüzde şirketlerin sıkıntıya düşmelerine sebebiyet veren faktörlerden birisi de, geleceğe yönelik ekonomik değişimlerden yararlanarak kazanç sağlama, yani spekülatif kazanç peşinde olmalarıdır. Bunun yerine, şirketlerin sürekliliğini sağlayacak bir kar marjı ile faaliyetleri planladıktan sonra, bu planı sekteye uğratacak finansal riskleri, spekülatif kazançlardan vazgeçme uğruna sıfırlamak ve şirketlerin güvenli bir şekilde yollarına devam etmelerini sağlamak gerekir. Basit bir örnek vermek gerekirse, üretim yapan bir şirket, gelecekte fiyatların artacağını varsayarak, spekülatif kazanç sağlama düşüncesiyle makul bir karı garanti edecek geleceğe yönelik satış sözleşmelerini yapmaz ise, fiyatların düşmesi durumunda, ürün hacmine bağlı olarak faaliyetleri sekteye uğrayabilecek ve büyük zararlarla karşılaşabilecektir.
SORUN-3:
Şirketlerin finansal risk yönetimi açısından, aktif pasif yönetimi konusunda zafiyet içinde olmaları.
ÇÖZÜM-3:
Mali sıkıntıya düşen şirketlerin geçmiş bilançoları incelendiğinde, aktif ve pasifler arasında tutar ve vade açısından hem TL olarak hem de döviz olarak büyük uyumsuzluklar olduğu görülmektedir. Ülkemiz gibi gelişmekte olan ülkelerde, döviz kuru ve faiz oranı gibi makro ekonomik faktörler aşırı değişkenlik gösterdiğinden, bu uyumsuzluk durumu şirketleri derinden etkileyebilmekte ve büyük riskler oluşturmaktadır. Geçmişte yaşanan finansal krizlerde, bu risklerden dolayı bir çok şirketin iflas ettiği bilinmektedir. Bunun için, özellikle günümüzdeki gibi makro ekonomik kırılganlıkların arttığı bir ortamda, aktif ve pasif uyumuna büyük önem vermek gerekmektedir. Dolayısıyla, her para birimi için ayrı ayrı olarak aktifteki alacakların pasifteki borçlar ile hem tutar hem de vade açısından uyumlaştırılması ve bunu yaparken de vadeli işlem sözleşmelerinden yararlanılması önem arz etmektedir.
